sinem sal :: kişisel sin

Anekta

Yazar Sinem Sal
22 03 2010
beni de yakaladılar olmaz yerlerimden Anekta ben dağılıyorum bir rengin su üstünde dağılması gibi hem de ipler geriliyor, kaldırım taşları sökülüyor Anekta hiçbir taş bulamıyor bu sesler çarpsa da geri dönseler bu sizin tanrınız acıyı çok seviyor Anekta şiddeti de, aşkı da, yırta yırta sökmeyi de kollarını insanların bu sizin tanrınız ağırlığı çok seviyor Anekta taşları doldura doldura ince omuzlarımıza ben içlerinden kimseye benzemezken Anekta sizin bu tanrınız besbelli sevmiyor hiçbirinizi yavaş yavaş ölür insan demişlerdi bana eğilip gövdemi emsem şu som yalnızlığımda kusmak yutmaktan daha hızlı Anekta çocuklardan söz ediyorum ne zaman düşünecekler büyürken ölmekte olduklarını Anekta bana kimse bunları söylemedi bir masalı sevdiğin gibi seni de severler evet, bu dünya çok deniz kuruya kuruya kendisine çeke çeke gidiyor bir vapur içinden dalgaları Anekta, bu dünya çok insan kura kura kendisine yalanlarını çeke çeke gidiyor bir insanın bedeninden damarları beni de yaladılar olmaz yerlerimden Anekta ben iyileşmiyorum yani leşmiyorum Anekta uçurumları karadan daha fazla hem de çok daha fazla sevmem bundandır düşmek, uçmak gibidir Anekta ve bu dünya da çok kara çakılacağız birlikte Anekta susmak, yutup sindirdiklerimden başka nedir ki