şimdi ne varsa avuçlarımda parçalandı ve
inan bir daha bir araya gelmeye niyetli mi
tüm bu yollar bilmiyorum nereye çıkar
nereye götürür bizi bu donmaya meyilli su
erir mi dersin yoksa vaktinden çok erken
karışır mı toprağa insan ruhu çıktığında bedeninden
ahh, hiçbir kol saramıyor benim bedenimi
hiçbir ağrı yok ki hatırlatmasın bana
hem geçmişimi hem de bileklerimde beslediğim güvercinleri
dün gecenin en koyu vaktinde
kestim !

Odaduvarındayankısıkendisinidürtenses

Bayan Kışlangıç topuklarınıza sorun
o bilir yerde ezilmiş ve üstüne basılmış
bir bayat ekmek gibidir hayat diyecektir size
saçlarınız bir tek hafif rüzgar almış bir kızıllıktır
dudaklarınıza akarken mavi köpüklü denizler
ellerinizin kuruması bundandır
uyku geceye sığınmaz ki
uyku geceden kaçmak istediğinden
gündüzler boşa çıkar
ama bayan Kışlangıç aşk dediğiniz devrik cümle gibidir
ayrılmak gidenden önce gelir
yani demem o ki her kişi sizden
daha gelmeden çoktan gitmiştir

boğazınızdan yuvarlanan her şarap
artık keskin bir bıçaktır

Odaduvarındanyüzünetozinenbayankışlangıç

çölde balık tutuyordum ben ardımdan biri
yetişti mi dersin yoksa beni mi çekti geri geri
bilmiyorum ne başını ne de sonunu
dumanlar üflüyorum yüzüme belki saklar
perdesi geceden kara hüznün gölgesini
ne bu içinden çıkamadığımız
buz ve kor yanyana
bile bile ve dileyerek olmuş gibi her şey
bağlanmış bir adak ağacına sanki
dalın haberi yokmuş neyi gerçekleştirmiş
hepimizin yatağında başkası
düşüne başkası girmiş

yok böyle olmayacak
bak ben bileğimdeki güvercinleri dün gece kestim
de ne iyi ettim derken bile
fark etmemişim
saçlarım rüzgarda dağılır benim
toplayacak el bırakmadık

Sinem Sal