sıkıntılı bir odaya ve içimize, ki toplamda üç kişiydik;

belki yine küçük bir odaya sığmaya çabalayacağız
sırt sırta vermiş iki parantez gibi uzanacağız o yatağa
sevişsek bir şeyler eksilir gibi gelecek
sevişsek fena halde öfkelenecek gibi birileri
bildiğimiz tüm küfürleri tersten edeceğiz o vakit
hiçbir şey günah olmayacak

ben hep çok erken kaybettiğim ölülere ağlayacağım
sen yaşayan şu ürkek halinle bir türlü barışamamışken
belki bir akşamüstü bu defa parmaklarından öperek
uğurlayacağız kösnül rüyalarımızı
hiç kimse öncesini bilmeyecek
ki nedir bu içimizde kendiyle bilenen bıçak, kör
görmüyor kestiğini

en iyi ihtimalle bir yaz sıkıntısı kadar sancı olur
ben bir çok erken kaybettiğim ölülere
bir de oturup yüzümü yüzüne dönemeyişime
Will Oldham'la birlikte ağlayacağım

ayak parmaklarımdan tuzu bol sular çekiliyor
bakamıyorum bile

Sinem Sal