sinem sal :: kişisel sin

kendim.kendime.nar

Yazar Sinem Sal
01 05 2010
ısırdım tat yok. yuttum: toz. selâmım tanıdık değil kendime oturup yeniden tanışır gibi - merhaba - merhaba vakit geçiyor, tahta kuşlar kafalarını çıkardıkları an vurulacak - merhaba - merhaba döndüm yüz yok. soğuk duvar: siper. diyelim ki hayvanın tekiyim çiftini kendi ağzında çiğneyip yutmuş o vakit tahta kuştan daha şansız ben o vakit bir çocuk bile vurabilir uzaktan sapan dediğin nedir zaten bir kadın organından doğurmak acıyı sapan dediğin bir kadın organından öne doğru ve bir başka elle fırlatmak taşı attılar kan yok. gördüm: insan. ölüm baygınlık kılığında yokladı bizi -merhaba -merhaba diyelim ki üst katta üstünde tepinilen bir tabanım alt katta avize sarkıtılan tavan kime yükseğim, kime alçak çocuktur bu, biraz daha yorarsak uyuyacak ölüm, uyku kılığında da yoklar bizi dokundum: kabuk. oydum: çürük. beklemek, uyku kılığında gelen ölüm gibidir tanıştık kendimle - merhaba içeriden baktım: kırmızı bal. dışarıdan baktım: kırmızı taş. - merhaba Sinem Sal