ama ben
ağzından bir başka galaksiye
    bir başka tada ve renge
    otların yağmur sıkıntısının kırılacağı yere
    şarap ve kızıl kokan bir mahzene
    teraziyi dengede durduran iki meyvenin kabuklu tenine
    saç örgüsü gibi sımsıkı bağlanmış iki ayrı ele
    adımızı söylemeye korkmayan bir dile
    içinde lilyumlar büyüyen bir bahçeye
açılırım sanmıştım

ama sen
ağzımdan bir başka pembeye
    bir başka tada ve renge
    şarap ve kızıl kokan bir organ içine
    serin ve ıslak kelimelere
    bıraktığında bir daha tutmaya kalkmayacak bir ele
    güzel sayılacak bir kadının diline
    içinde sorgusuz anlar yaşayacağın bir öpüşe
açılırsın sanmıştın

zaman
ikimizi de haklı çıkarmadı

Sinem Sal